Geplaatst door: Ellen Farwick do 19 apr

Nieuw leven voor de Eems-Dollard

Deze blog bevat 586 woorden, voor de volledige longread klik hierTekst: Peter Heerema, Locus

Het natuurgebied Eems-Dollard verkeert in een slechte staat. Grote boosdoener is het slib, dat met eb en vloed blijft meebewegen en niet bezinkt. Ellen Farwick is zeer begaan met het lot van de Eems-Dollard. Ze vindt het erg onrechtvaardig wat daar met de natuur is gebeurd en ze doet haar best om de ecologische problematiek hoger op de beleidsagenda’s te krijgen. Hoe doet zij dat?

 

illustratie ED 1 Punt van Reide, natuur

 

Onbekend maakt onbemind

‘Het is triest dat weinig mensen op de hoogte zijn van de slechte staat van dit prachtige estuarium  en daarom niet de urgentie van het probleem zien’, zegt Ellen Farwick. Ze werkt bij de Groningse Natuur- en Milieufederatie en is voor 2 dagen per week gedetacheerd bij de provincie Groningen. Haar passie is om mee te helpen om de natuur in de Eems-Dollard een nieuwe kans op leven te geven. ‘Door het te veel aan slib kunnen de planten en dieren die aan de basis liggen van de voedselketen zich niet optimaal ontwikkelen, dat werkt natuurlijk door in de gehele keten.’ Eén van de problemen is dat de Eems-Dollard op Nederlands en Duits grondgebied ligt. Ook heeft de economie er lang de eerste viool gespeeld.

 

Regionale consensus over economie én ecologie

In 2012 hebben diverse partijen in de regio een overeenkomst ondertekend om de ecologie en de economie van de Eems-Dollard met elkaar in evenwicht te brengen. De afspraak is dat bedrijven en havens er alleen kunnen ontwikkelen als ook de natuur van het estuarium verbetert. Daarmee lijkt een einde gekomen aan een jarenlange strijd. Maar de regionale consensus is niet genoeg. Ook de rijksoverheid (verantwoordelijk voor buitendijks gebied) en de Duitse overheid zijn onmisbaar als partners.

 

illustratie ED 3 wad met mensen

 

Kennis van landseigen culturele verschillen

In die verbinding tussen beide landen ligt de kracht van Ellen. ‘Ik ben in Duitsland geboren en ben al jaren woonachtig en ook opgeleid in Nederland. Ik ken de culturele verschillen tussen beide landen en de landseigen machtsverhoudingen, werkprocessen en procedures. Die lopen niet altijd parallel, waardoor grensoverschrijdende samenwerking een complex proces is. Er is bijvoorbeeld nog geen gezamenlijke uitvoeringsagenda.’ Zij beijvert zich daarvoor en ondertussen gaan beide landen ieder op eigen wijze door.

 

‘Gelukkig informeert men elkaar nu voldoende. Dat is al een hele stap.’

 

Hergebruik van slib als economische kans

De ambitie van de regio heeft als positief effect dat gekeken wordt naar nuttige toepassingen voor minimaal 1 miljoen ton slib per jaar dat uit het water gehaald moet worden om de waterkwaliteit te verbeteren. Onderzocht wordt nu of dat materiaal gebruikt kan worden voor de grote dijkversterkingsopgaven in de regio, hergebruikt kan worden voor zilte landbouw of bruikbaar is als bouwmateriaal. Daarnaast wordt gezocht naar de lange termijn maatregelen om het systeem te verbeteren. Hydrologische verbetering vermindert bijvoorbeeld de sliblast ion het systeem. Vooral het vastleggen van slib in nieuwe kwelders in de Dollard lijkt kansrijk te zijn. Veel ingrijpender, maar ook effectief is het binnendijks invangen van slib, zoals nu al gebeurt in de ‘natuurpolder’ Breebaart.

 

Laten we elkaar beter begrijpen

Passie, begrip en geduld zijn Ellen’s sleutelwoorden. Passie voor de natuur heeft ze absoluut. ‘Begrip’ slaat op het beter willen doorgronden van het estuarium als systeem en op het begrijpen van de juiste circuits in het Nederlandse en Duitse bestuurlijke systeem. En zonder voldoende geduld is elke lobby tot mislukken gedoemd. ‘We hebben de plicht om alles te doen om de  Eems-Dollard weer vitaler en veerkrachtiger te maken.. Dit unieke en in potentie prachtige natuurgebied van Nederland en Duitsland vraagt daarom’, zegt ze tot besluit.

0 Reacties