Geplaatst door: Wij Maken Nederland di 17 jul

Brieven uit gemeenteland: Het verbinden van belangen in de praktijk

De Omgevingswet treedt in 2021 in werking. Vooruitlopend hierop wordt op veel plekken in Nederland gewerkt aan Omgevingsvisies om ervaring op te doen en vanuit de behoefte en de noodzaak om beter aan te sluiten bij wat mensen willen in de praktijk. Op papier is dat een enorm goed idee, in het echt is het razend ingewikkeld. Visie & omgeving blijkt een spannende combinatie. Waar partijen op (boven)regionaal niveau streven naar een meer generiek toepasbare common sense aanpak heeft de praktijk behoefte aan maatwerk- maar geen willekeur! Hoe verbindt je belangen in de praktijk? Twee gemeenteambtenaren schrijven erover in dit eerste deel van ‘ brieven uit gemeenteland’.

 

Bij de Omgevingsvisie zijn we begonnen met mensen vragen wat zij willen. Er bestaat natuurlijk niet zoiets als ‘wat mensen willen’. Maar: als je vraagt wat mensen graag willen in hun omgeving en waar ze zich voor in willen zetten, dan komt er wel wat: meer gebruik kunnen maken van openbare ruimte, veilige fietsroutes, een levendig dorpshart. Als je dat levendige dorpshart doordenkt kom je echter al gauw in de knoop. De bakker wil dat er voor de deur geparkeerd wordt, de Fietsersbond verlangt een breed fietspad, de ouderenbond wil een vrij voetpad, dus waar vinden we de ruimte voor die ontmoetingsplek? Daarbij wil de een reuring en de ander geen ijssalon, want dan staan er auto’s fout geparkeerd en zitten mensen voor je deur tot ‘s avonds laat ijs te eten. Dat levendige dorpshart daar kom je wel uit, als je tenminste niet al te direct aansluit bij de belangen van alle omgevingspartijen. Of is dat hautain en oud denken?

En: ik heb nog niemand horen zeggen dat bij hun in het park wel ruimte is voor een jongerenontmoetingsplek. Hoewel ik wel geloof dat het mogelijk is dat bewonersgroepen meedenken over wat de beste plek is voor zo’n jongerenontmoetingsplek of bijvoorbeeld een asielzoekersopvang – het is nog geen common practice en daardoor echt pionieren.

Naast de opgaven die bewoners agenderen hebben gemeenten verantwoordelijkheden en doelstellingen voor het algemeen belang: in het sociaal domein, de woningbouwopgave (of krimp), op het gebied van mobiliteit en duurzaamheid. Daar moeten toch logische verbindingen tot stand kunnen komen waar het mes aan meer kanten snijdt? Als beleidsmakers dachten we dat het een goed idee zou zijn om de groenvoorziening uit te besteden aan mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt, daarmee werken we aan openbare ruimte vanuit een inclusie gedachte- iedereen doet mee! Inmiddels regent het (terechte) klachten over de kwaliteit van de openbare ruimte.

Ik wil maar zeggen: op papier ben je er makkelijk uit, maar ga er in de praktijk maar eens aan staan. 

Sinds ik met beide voeten in de praktijk sta, nu zo’n honderd dagen (ik kan het alle beleidsmakers en conceptuele denkers aanraden!), zie ik dat alles wat gezegd en geschreven wordt over de Omgevingswet en Omgevingsvisies net zo waar is als dat het de plank faliekant mis slaat. Omgevingsgericht werken is praktijkwerk, mensenwerk en maatwerk, learning bij doing en fouten durven (en mogen!) maken in de toch al fragiele verhoudingen tussen bewoners en overheid. 

Dit stuk is geschreven door een nieuwe ambtenaar (bijna 100 dagen) bij een middelgrote gemeente in het midden van het land en een doorgewinterde ambtenaar (inmiddels 12 jaar) bij een kleine gemeente net ten zuiden van de Randstad. We zijn van plan u vaker te schrijven onder de kop ‘brieven uit gemeenteland’. Na de zomer willen we het hebben over de slag naar het Omgevingsplan. Waar je op doelen en visie nog wel op een lijn komt, lijkt ons de vertaling daarvan in het Omgevingsplan knap ingewikkeld. Ook zullen we nog schrijven over het bouwen aan nieuwe samenwerkingsverbanden en het borgen van kwaliteit in dienstverlening. Heeft u zaken uit gemeenteland die bij ons onder de aandacht wilt brengen? Neem dan contact met ons op via de redactie van Wij Maken NL op info@wijmakennederland.nl 

0 Reacties