3 reacties
Geplaatst door: Christian Curré ma 7 nov

Hoe gaat het nu écht verder? #2

Hoe staat het nu eigenlijk met de inmiddels toch al flink vertraagde oplevering van de Natonale OmgevingsAgenda (NOA), als stap richting de nieuwe Nationale OmgevingsVisie (NOVI)? Op de site werkplaatsnovi.nl (opgetuigd en aangekondigd met veel bombarie) blijft het angstvallig stil… Het najaar, waarin de NOA dan eindelijk zou verschijnen, verloopt ook alweer snel.

WijMakenNederland (WMNL) bouwt voort op het netwerk van Landmakers (ik reken mezelf tot deze community) dat is ontstaan tijdens het Jaar van de Ruimte 2015, een publiek-privaat initiatief van professionals die het debat over de kwaliteit van de leefomgeving afgelopen jaar een nieuwe impuls hebben gegeven. WMNL is een onafhankelijk, privaat initiatief en wordt in eerste instantie gedragen door Pakhuis de Zwijger, Platform 31 en Wing, maar nodigt in principe iedereen uit die zich betrokken voelt bij wat er speelt in de leefomgeving en een bijdrage wil leveren.

Friso de Zeeuw liet een tijdje geleden nog nog weten dat hem persoonlijk opviel dat er een “ellenlange voorbereidingstijd is; in 2015 zijn de meningen opgehaald, dit jaar staat verdieping centraal, in 2017 wordt de bandbreedte verkleind en in 2018 wordt de visie pas vastgesteld – zo verlies je het momentum.” Bovendien vindt hij dat met de blik gericht op 2050 (we hebben nu scenario-denken ingezet voor 2030/2040/2050, het wordt verwarrend, CC) men werkt met een een onrealistisch lange termijn waardoor het een ‘intellectueel casino’ wordt.

In een reactie op de kritische geluiden over de NoVi stelde Hanna Lára Pálsdóttir (trekker namens I&M) dat “het streven zich richt op een helder document, dat duidelijk maakt waar het Rijk voor staat en dat mensen uitnodigt om mee te doen”. Maar iets concreets hebben we nog niet gehoord of gezien.

Scheidend SKG-voorzitter Yves de Boer (en ex-voorzitter van het Jaar van de Ruimte) merkte enkele maanden geleden nog op dat “het onderwerp nog lang niet is afgesloten, maar dat de Rijksoverheid worstelt met de vraag hoe je een hele waaier met ideeën in een besluitvormingsmodel krijgt”. Hij adviseerde de makers van de Nationale Omgevingsvisie om het gesprek met de kritische denkers vooral voort te zetten, dit met het advies ‘haast je langzaam’.

Maar hoe langzaam wordt het nu..? Lopen we nu gewoon wéér vast in de aloude valkuil van belangen, verhaallijnen, besluiteloosheid, staande praktijken van handelen, oude regimes, teveel betrokken partijen? Er zijn alweer vele bijeenkomsten geweest, ik noem IABR, Nacht van de Ruimte, WMNL #4, maar hoe gaat het nu echt verder..? (om die vraag nog maar eens op tafel te leggen)

Collega’s: wie weet meer/beter..? :-)

3 Reacties

  • 2016-11-08 11:33:20
    Christian Curré

    Hoi Henk,

    Dank voor je uitgebreide reactie. Of dat nu echt de oplossing is zou ik niet zo 1-2-3 durven zeggen, hoewel het zeker zal leiden tot een meer democratische en breedgedrgen aanpak. Wat ik sowieso wel met je eens ben is dat er gewoon te veel belangen zijn (in zo'n klein landje!) en dat die bepaald op een 'achterkamertjesmanier' worden besproken, uitonderhandeld en gehonoreerd. Een lobbycratie, dat is helaas een politieke werkelijkheid die ons voorlopig verre van de ideale inhoudelijke doelen houdt. Pas als je daar als inhoudelijke betrokkenen écht veel geluid over maakt en het publiek daar bij betrekt en vertelt dat het inhoudelijk belang wordt versnipperd en verkwanseld, en je weet dat goed inzichtelijk en zichtbaar te maken, dan heb je kans dat dat publiek zich gaat uitspreken uit eigenbelang. We kunnen als professionals en specialisten nog zo hard vanuit onze welgemeende overzichten en overtuigingen blijven werken aan 'de postzegels van goed gedrag' (zoals ik de proeftuinen weleens liefdevol gekscherend noem), maar als de politiek-bestuurlijke werkelijkheid zoveel sluwer is zal de inhoud nooit prevaleren. Da's best een nare wetenschap.

    Ik hoop op nog veel meer reacties van collega's. Wie weet zien zij het positiever in! :-) Of kennen ze een slimme by-pass.

  • 2016-11-08 00:10:18
    henk daalder
    Ontwikkelt een super aantrekkelijk consumentenproduct voor windenergie

    Wat denk je nu, Christian?
    Er worden 80 regelingen afgeschaft. 80 lobbyclubs die jaren gelobbied hebben voor hun regeling.
    Nederlad is eenb lobbycratie.,
    Dacht je echt dat die lobbyclubs hun belangen zomaar zouden laten afschaffen?

    Daarvoor is de NOVIniet belangrijk genoeg, en wordt ook zo niet gepromoot.
    Die 80 lobbyclubs zitten nu bij elkaar om hun belang opnieuw in de huidige beleids productne te krijgen.

    Ze lobbyen, maken gelegenheids coalities, ziene elkaar op bijeenkomsten, schrijven eigen manifesten, om hun belangen te verwoorden en daarmee invcloed te krijgen.

    Dit is allemaal zoals het vroeger ging, omdat de huidige preoces begelieders, accepteren dat de oude lobbygarde opnieuw de dienst uit maakt.

    Er ziojn echter wel alternatieven waarmee we als samenlevign verde rkomen, dat is directe democratie. De 80 lobbyclubs verfoeien directe democratrie, dat moeten ze invloed accepteren van ongeletterde burgers, die hun belangen niet begrijpen.

    Toch is directe democratie in de geest van de omgevingswet. 
    Tot nu toe lieten de proces begeleiders naast de lobbysiten, ook anderen toe, burgers, god beter het. 
    Dus kwamen de lobbyisten ook weer opdagen, want die bijeenkomsten waren gewoon weer een kans op lobby invloed.

    De oplossing, waarmee vooruitgang geboekt kan worden is diverse onderwerpen en keuzes besluiten met referenda.
    Op bijeenkomsten komenb enkele tientallen mensen. En zolang WMN geld vraagt voor haar bijeenkomstne alleen de bekende lobbyisten, die van die 80 deelbelangen.
    Maar een referendum is simpel, stemmen op een web pagina.
    Evt een kleine horde met je digid, dan houden we nog 3 tot 30% van de bevolking over.
    De opkomst bij zo'n omgevings referendum, es meteen een maat voor het belang dat mensen er aan hechtn, in relatie tot de propaganda die er voor werd gemaakt.

    Natuurlijk is het heel belangrijk, welke referendum vragen gesteld worden, en of de proces
    Ik zou zou gewoon beginnen, om keuzes te maken met referenda,.
    Bouw een community op vanmensen die de beslissingen nemen. In principe kan elke inwoner met een digid meedoen. Een stem per burger.
    Dat dwingt de lobbycratie om niet alleen onderling de eigen, privat elobbybelangen uit te onderhandleen met andere lobbyistne, maar om ze zo te verwoorden, dat burgers, er positief over stemt.


    Dat is de integrale invloed zoals de omgevingswet die bedoelt, denk ik.
    Hoe heeft de lobbycratie dat ooit kunnen toleren dat burgers besluiten zouden kunnen nemen?


  • 2016-11-07 19:04:29
    Christian Curré

    Nogmaals een reactie die ik een tijdje geleden schreef op 'de roep om een regisserende overheid' op Ruimtevolk.nl; het lijkt me eerlijk gezegd nog steeds actueel en mijn voorzet ook heel bruikbaar... benieuwd of ze hebben meegelezen bij I&M... :-) wat vindt u, waarde collega's..?

    ______________________________

    We hebben nu in de laatste tijd steeds de verschillende mogelijke rollen van de overheid beschreven en afgewogen; regisserend, participerend, faciliterend, ... Zonder al te veel mijn hobbyhorse te willen bestijgen vraag ik me toch ook nu weer af wat er toch met ons planningsgeheugen aan de hand is. Natuurlijk zijn er nieuwe en vooral jonge professionals aan het veld toegevoegd, maar die zijn wel degelijk opgeleid door de generatie daarvoor. Er zijn wat nieuwe inzichten en benaderingen toegevoegd, maar het overkoepelende regime is niet wezenlijk veranderd. OK, de keiharde planning is vanuit toelating getransformeerd naar ontwikkeling en luisteren en samenwerken. Maar uiteindelijk is het als puntje bij paaltje komt toch de overheid die altijd nog het laatste groene licht moet geven. Of in ieder geval is het heel moeilijk (zie mijn reactie op het vorige stuk op deze site over democratische planning...) om een andere visie er daadwerkelijk door te krijgen.

    Toch moet de zege van boven komen, zo blijkt. Zelfs de ontwikkelaars wijzen nu naar de overheid in de queeste naar nieuw elan. Nogmaals, zo raar lijkt me dat niet: de structuurvisies en bestemmingsplannen, ook in nieuwe gedaante, komen nog steeds van ambtelijke en bestuurlijke tafels. Dat voelen marktpartijen ook heel goed aan. Je kunt eindeloos polderen vanuit ontwikkelingsplanologisch perspectief, maar alle 'laatste delen' van het besluitvormingsproces zijn nog steeds hetzelfde als dertig jaar geleden.

    Van NOA en NOVI wordt veel verwacht. Iedereen hoopt dat de minister een duidelijke visie en een bijpassend instrumentarium op tafel gaat leggen dat daadwerkelijke en duurzame opgaven agendeert, verbindt en 'bekrachtigd'. Maar datzelfde ministerie is via smederijen de boer op gegaan om juist de kennis vanuit het veld op te zuigen en samen te voegen. Dat doet het ergste vrezen.

    Terwijl het toch tamelijk simpel is. De Nationale Omgevingsvisie zou een helder programma van wenselijkheden moeten projecteren op de kaart van Nederland in vrij prikkelende zin. Alle proeftuin-postzegels nu als velletje; blijkbaar willen we toch dat de rijksoverheid het voortouw neemt als 'Nationaal Geweten van de Ruimte'. Dat lijkt me ook wenselijk, democratisch en geruststellend. We mogen er immers van uitgaan dat de imaginaire verzuchting in het bovenstaande artikel van 'een oud-VROM'mer' zich niet al te ver loszong van de werkelijkheid: je moet visionair durven zijn als overheid, met daar achteraan een rits van innovatieve aanpassingsmechanismen - en die toolbox hebben en beheersen we al tot in de finesse.

    Voorzet? Vanaf nu heb je de Circulaire City (dubbele betekenis: duurzaam en cirkels van bebouwing vanuit centra), VolksNatuur (recreatiegebieden daar waar nodig, dichtbij de mensen), TransitieZones (verkeer, doorvoer, linten van mobiliteit; deze moeten functioneel worden ingepast en mogen niet verrommeld zijn maar juist meerdimensionaal) en RuimteRijken (alles wat nu nationaal landschap of nationaal park of beschermd of afgesloten gebied is vanuit de functiewaaier). Daarbinnen heb je SmartPoints (de ports, de clusters, de agglomeraties, nieuwe hubs; deze zijn dynamisch van vorm en inhoud), OntwikkelStraten (waar programmatisch en gestapeld aan vernieuwing en upgrading wordt gewerkt vanuit alle opgedane kennis, deze straten projecteren zich over de eerder benoemde hoofdgebieden heen) en KnelKnopen (daar waar we echt nog niet weten wat me moeten, opgang naar de volgende visie; zowel inhoudelijk als procesmatig).

    Zo. Hierin kan iedereen zijn weg en rol vinden en hebben we alle ruimtelijke opgaven en realiteiten bij de kraag gevat. Alle financieringsconstructies zijn hiervoor geëigend of op af te stemmen, je neemt heel veel regeldruk en dubbel werk weg, de overheid toont zich weer visionair, er is ruimte voor wrijving om tot innovatie te komen, veranderende praktijken van handelen zijn dringend gevraagd en worden gewaardeerd en serieus genomen en we hoeven de komende jaren niet *weer* opnieuw te gaan zoeken naar nieuwe terminologie want dat heb ik hier vast gedaan! :-)

    Kunnen we alle planbureau's, rijksadviseurs, experts, denktanks, ontwikkel- en experimenteerlabs en betrokken instituten en hoogleraren samenvoegen in één superorganisatie waar ze via Big Data de beste oplossingen verzinnen voor onze postzegelproblematiek om die vervolgens duur te verkopen aan de rest van de wereld volgens typisch Nederlandse traditie: Reglementair Regionalisme/Democratisch Doen/Visionair Vernieuwen. Naam van dat superinstituut? NOUNOU natuurlijk. Nationaal Ontwikkelings- en Uitvoeringsprogramma Namens Overheid en Uitvoerders. Dat was toch niet zo moeilijk?